2025
In dit project bekritiseer en herdefinieërde ik weelde in het maken van twee verschillende tassen met hoorns als handvaten. Cornucopia, ofwel de hoorn des overvloeds is niet meer een symbool voor onuitputtelijke rijkdom, maar een allegorie voor de zelfbenoemde goden en hun sporen van destructie. Ergens beneden van Olympus, in het midst van de wrakstukken, zocht ik manieren om mode en kunst te produceren en tegelijkertijd om te gaan met het afgedankte overschot. Upcycle je schadelijke synthetische stoffen? Of gebruik je strikt natuurlijke tweedehands materialen en handgestikte linnen garens?
Zijn onze pogingen tot duurzaamheid in de snelheid van klimaatafgang uiteindelijk niets meer dan copium en houden we onszelf voor de gek houdt met onrealistische hoop of smoesjes.
Na het maken van de eerste tas, ben ik met mijn klas gaan kamperen in camping viervaart. Geinspireerd door de omgeving, de collectieve beelden, een gevonden gedicht in een oud boek, en deze-hoorn-des overvloeds-tas, heb ik vanuit daar een video gemaakt voor onze klassikale presentatie. Ook heb ik geëxperimenteerd erd met ijzerrestjes opgelost in azijn om te kijken of het reageert met de tanines van eikenhout.
Scroll naar beneden voor de resultaten van deze periode.
Cornucopium tas.
Gemaaktt van fast fashion afval, een geitenhoorn uit de kringloop, gevoerd met synthetisch resttextiel.
Werkperiode bij expositieruimte Stichting Idee-fixe.
Cornucopium, Dialectische versie.
Tijdens de duoexpositie met Marijke Bot.
Waterbuffelhoorns van Marktplaats, leer van Marktplaats, handgestikt met linnen garen. Zonder synthetische stoffen.
Presentatie met o.a een video over deze tas na een rustgevende residentie op camping Viervaart.
Voor extra volume in de bodem: een mix van mijn hond haar haar en versnipperd textielafval.
Materiaal experiment:
ijzeracetaat (ijzerrestjes opgelost in azijn) verdikt met xanthaamgom, gezeefdrukt op eikenhout.
